دوباره زنده شدم 

 بعد از این همه مردن
 به خانه آمده ام 
 بعد از این همه تبعید
 
 
دوباره پنجره ام
 بعد از این همه دیوار
 به اعتمادِ چشم تو
 بعد از این همه تردید
 
 
شبیه مرهمی که روان است
 تمام زخم های مرا بردی
 مرا گرفتی از منِ تنها
 به دستِ هیچ سپردی
 
 
نفس نکشیده ام پیش از تو
 هوا اگر هوای تو باشد
 غزل نمی شنوم بعد از تو
 صدا اگر صدای تو باشد ...