دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت      

بشکست عهد وز غم ما هیچ غم نداشت

یارب مگیرش ارچه دل چون کبوترم              

افکند و کشت و عزّت صید حرم نداشت

بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه یار               

حاشا که رسم لطف و طریق کَرَم نداشت

با این همه هر آن که نه خواری کشید ازو       

هر جا که رفت هیچ کس اش محترم نداشت

ساقی بیار باده و با محتسب بگو                 

انکار ما نکن که چنین جام، جم نداشت

هر راهرو که ره به حریم دَرَش نبرد                

مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت

حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدّعی              

هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت